حمله به اسرائیل به چه تعداد نیرو و تسلیحات نیاز دارد؟!

تاریخ انتشار : 1401/1/13 02:17

پیام اقتصاد آنلاین - هیرش سعیدیان:موضوع نابودی اسرائیل در سه دهه پیش رو، مسئله ای است که مکرراً از سوی رسانه های موسوم به ارزشی، تکرار می شود.

بررسی علمی این مدعا تنها در ۲ بستر ممکن است، یکی خطر داخلی و دوم، حمله خارجی.

اسرائیل دارای ساختار حکومتی دمکراتیک است، هر ۴ سال یکبار براندازی کامل در این دولت رخ می دهد، بنابراین گزینه نابودی این اقلیم از داخل، تا حد زیادی منتفی است.

تنها مورد باقیمانده حمله خارجی است. این نوشتار به بررسی این موضوع می پردازد که حمله نظامی موثر به اسرائیل به چه تعداد نیرو و توان نظامی نیاز دارد؟ آیا می توان این کشور را از طریق نظامی نابود کرد؟

استعداد ارتش اسرائیل در مجموع نیروهای رزرو و فعال، بیش از ۷۳۰ هزار نفر است.

بر اساس قانون نسبت سه به یک نیروهای مهاجم به مدافع، برای حمله به این کشور به حداقل ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار سرباز مهاجم نیاز است.

ژنرال رابرت اچ. بارو در ۱۹۷۹ گفت، افراد مبتدی در جنگ ها در مورد تاکتیک صحبت می کنند، اما حرفه ای ها در باره میزان تدارکات و لجستیک مطالعه و صحبت می کنند.

دان برچوف تحلیلگر نظامی، می گوید در مقابل هر سرباز خط مقدم، باید حداقل ۲ نفر در لجستیک و پشتیبانی، وجود داشته باشد.

بر این اساس، ارتش مهاجم به ۱ میلیون و ۱۰۰ هزار نفر در پشتیبانی نیاز دارد.

این عدد، مجموع نیروهای تهاجمی و لجستیکی مورد نیاز برای حمله به اسرائیل را به ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار نفر می رساند.

 

فاصله دشمن شما است

هر چه قدر فاصله کشور مهاجم و هدف (اسرائیل)  بیشتر باشد، انتقال این حجم از نیرو با مشکلات بیشتری همراه است. روسیه این مسئله را در جنگ اوکراین به خوبی حس کرد.

به گزارش نیویورک تایمز، یکی از دلائل نظامی ناتوانی چین در حمله به تایوان، نیاز این کشور به هزاران کشتی برای انتقال نیرو است، ارتش چین این تعداد کشتی در اختیار ندارد.

با این فرض معقول که انتقال نیرو و تجهیزات به صورت تلفیقی از هر سه مسیر زمینی، دریایی و هوایی انجام می گیرد،  ارتش مهاجم به صدها هواپیمای ترابری نیاز پیدا خواهد کرد.

هواپیماهای ترابری مانند آنتونوف ۲۲، کی سی ۱۳۰،  سی ۱۶۰ و ایرباس ای ام ۴۰۰ برای اینکار مناسب هستند. این هواپیماها باید از طریق تخصیص میلیاردها دلار بودجه خریداری شود.

در عملیات حمله به نرماندی بیش از ۶ هزار کشتی، ناو جنگی و هواپیما به کار گرفته شد. آمریکا برای  انتقال تدارکات و نیرو، خط تولید انبوه کشتی های موسوم به لیبرتی را ایجاد کرد. هزاران عدد از این نوع کشتی تولید شد.

اگر هر کشتی حداقل قریب ۲۰۰۰ نفر را حمل کند با احتساب کشتی های مورد نیاز برای حمل تجهیزات، یک ارتش ۱ میلیون نفری به حدود ۲۰۰۰ کشتی نیاز پیدا خواهد کرد.

روسیه پیش از حمله به اوکراین به مدت ۴۸ ساعت عملیات آتشباری هوایی و موشکی انجام داد. نظیر این اقدام را آمریکا نیز پیش از حمله به عراق انجام داد.

هدف قرار دادن زیرساخت های حیاتی کشور هدف، در جریان آتش تهیه، شامل فرودگاه، انبار مهمات، مراکز موشکی و فرماندهی و نظایر این، از جمله اصول کلاسیک بدیهی و مورد پذیرش عمومی، در نبرد مدرن محسوب می شود.

سامانه های دفاع دفاه هوایی اسرائیل شامل ختس، فلاخن داود، گنبد آهنین،... جز بهترین سامانه های پدافندی در جهان محسوب می شوند، با احتساب هواپیماها و موشک های که مورد اصابت سیستم دفاع هوایی قرار می گیرند. باید هزاران موشک تاکتیکی و استراتژیک با دقت بالا و موثر به این کشور شلیک شود.

با توجه به اینکه هدف اصولگرایان، احتمالاً عملیات ژینوساید و از بین بردن بخش عمده ای از جمعیت اسرائیل است. باید بیش از ۱۰ هزار موشک استراتژیک و تاکتیکی به هدف اصابت کند. با توجه به دقت بالای سامانه های دفاع اسرائیل، این به این معنی است که آتش تهیه نیاز به شلیک ۱٠٠ هزار موشک و راکت دارد.

در دنیا تنها آمریکا، روسیه ( و به سختی چین) چنین ذخایری در اختیار دارند.

با توجه به جنگنده های که اسرائیل در اختیار دارد، نیروی مهاجم برای ایجاد برتری هوایی در آسمان این کشور به بیش از ۱٠٠ جنگنده رپتور ۲۲،اف ۳۵ یا پکفا نیاز پیدا خواهد کرد.

با توجه به ورود حتمی آمریکا و احتمالاً ناتو، به این نبرد، تعداد جنگنده ها باید تا ۳۰۰ عدد افزایش یابد.

بخشی از عملیات حمله به زیرساخت ها احتمالاً نیازمند بمباران هوایی بمب افکن ها خواهد بود.

در حال حاضر، تنها ۳ کشور آمریکا، چین و روسیه، بمب افکن های استراتژیک در اختیار دارند.

 

بمب اتم

برخی منابع تعداد بمب های اتمی اسرائیل را قریب ۴۰۰ عدد نیز ذکر کرده اند. بر اساس بخش های عمومی تر دکترین نظامی این کشور که در رسانه ها بازتاب یافته، اسرائیل در صورتی که موجودیت و هستی خود را در خطر ببیند، حتماً از این تسلیحات استفاده خواهد کرد.

بنابراین کشور یا کشورهای مهاجم به ۳ فاکتور نیاز دارند. آنها باید از سامانه های قوی هوایی مانند اس ۴۰۰ یا پاتریوت برخوردار باشند. این گزاره تقریباً حتمی است که تعدادی از موشک ها ی اتمی حتماً به کشورهای مهاجم اصابت می کنند، بنابراین با توجه به احتمال شلیک بمب های هیدروژنی و اتمی ویرانگر، باید پیش از حمله یک برنامه ملی، نظام مند و چابک برای تخلیه گسترده شهرهای بزرگ و انتقال مراکز حیاتی و ساختارهای دولتی به مناطق امن طرح ریزی گردد.

همچنین مهاجمان برای پاسخگویی به حملات اتمی باید تسلیحات اتمی در اختیار داشته باشند.

اسرائیل وسعت زیادی ندارد و کشور کوچکی است، تنها ۱۵ شهر با جمعیت بیش از ۱٠٠ هزار نفر در این کشور وجود دارد، به همین جهت، تعداد سلاح های اتمی مورد نیاز، چندان زیاد نیست.

با این همه این احتمال وجود دارد که در صورت درگرفتن جنگ اتمی، آمریکا نیز برای حفظ کیان مهمترین متحد استراتژیکش در منطقه، علیه کشورهای مهاجم دست به اقدام اتمی بزند. در این صورت کشورهای مهاجم باید برای بازدارندگی، دفاع و یا درگیری، ذخایر اتمی هم ارض آمریکا و یا حداقل چشمگیری در اختیار داشته باشند.

 

کیفیت تسلیحات کشورهای مهاجم!

اسرائیل سومین کشور جهان از نظر کمیت و کیفیت اکوسیستم استارتاپی است. این کشور سازنده و یکی از صادرکنندگان تسلیحات مدرن است. تانک مرکاوای اسرائیل، یکی از ۱٠ تانک برتر دنیا است. تسلیحات مورد نیاز برای حمله به این قلمرو باید توان برابری با سلاح های اسرائیلی را داشته باشد.

چلنجر ۲،لئوپارد، آبرامز، لکلر، تی ۹۰، بلک پانتر، از، جمله تانک های موجود در جهان هستند که به گفته منابع نظامی توانایی چیرگی و مقاومت موردی در مقابل مرکاوا و تسلیحات ضد تانک را خواهند داشت.

مشکل این است که تمام این تانک ها،  به جز یکی، ساخته متحدان اسرائیل است. بنابراین کشورهای مهاجم باید خط تولید تانک های مدرن ایجاد کنند.

تانک کرار تولید ج. ا یک پکیج ارتقا یافته تانک تی ۷۲ روسی با نگاهی به تانک تی ۹۰ است. تولید  تی ۷۲ ها، قریب ۵۲ سال قبل، در شوروی آغاز شد.

موشک اندازهای دوش پرتاب ام ۷۲، موشک ضد تانک نمرود، جاولین، تانک مرکاوا، نفربر زرهی ناکپادون، کامیون سنگین هِمِتْ، توپ های هویتزر خودکششی ۱۵۵ م م، موشک بالستیک لورا و موشک های ضد بالستیک فلش، از جمله برخی تسلیحات این کشور است. با توجه به کیفیت جهانی این تسلیحات، منطقی است که از مهاجمین انتطار برود که سلاح های بهتر یا حداقل برابر با سلاح های اسرائیلی به همراه داشته باشند.

سیستم های راکت انداز اسمرچ روسیه و پی اچ ال ۱۶ چین به تعداد بیش از ۱٠٠ عدد، گزینه های مناسبی برای قوای مهاجم محسوب می شود.

 

نبرد دریایی

اسرائیل ۱۷٠ کیلومتر خط ساحلی دارد. انجام عملیات آبی خاکی در این کشور، نیازمند عبور از آتش زیردریایی های دلفین این کشور است که توسط آلمان ساخته شده است.

کوروت های ساعار۶ نیز ساخت آلمان هستند و حریف قدری محسوب می شوند. ناوگان هفتم دریایی نیز مجهز به سلاح هسته ای است.

وجود بیش از ۵۰ ناوشکن هم کیفیت با کونگوی ژاپنی یا دی ۵۲ چینی برای غلبه بر بخشی از نیروی دریایی اسرائیل، ضروری به نظر می رسد.

۳۰ ناو جنگی کلاس وسپ آمریکا، ۰۷۵ چین یا ناوهای تاورا از جمله کشتی های مورد  نیاز برای حمله و ایجاد زمینه برای دسترسی به ساحل است.

وجود  بیش از ۱٠٠ بالگرد  با کیفیت میل ۲۶ روسی یا تایگر فرانسوی و آپاچی آمریکایی، برای عملیات علیه نیروهای پیاده و درگیری، می تواند مایه دلگرمی  مهاجمین باشد.

در حال حاضر تنها چند  کشور محدود چنین تسلیحاتی در اختیار دارند.

تقریباً تمام این گزینه ها با فرض عدم ورود ناتو و آمریکا به جنگ، برشماری شد. در صورت دفاع ایالات متحده از اسرائیل که تقریباً حتمی است، کشور یا کشورهای مهاجم باید قدرت نظامی همسنگ یا برتر از آمریکا در اختیار داشته باشند.  این مسئله در حال حاضر و در یک دورنمای ۱٠٠ ساله نیز، محال به نظر می رسد.

 

منابع:  جنگاوران،  نیویورک تایمز، تایمز اسرائیل، گلوبال فایر پاور، freightwaves، آمریکای امروز، ویکی پدیا، ارتش حرفه ای.


آخرین خبرها